Καταβολικὸς θυμός

Στιγμές-στιγμὲς προβαίνει

ὁ θυμὸς ποὺ μὲ συνέχει

καὶ τὸ αἷμα μου τὸ κάνει

μές στὶς φλέβες νὰ κυλάῃ.

 

Ὁ θυμός μου τὴ γάληνη

τὴ φυλάει σὰ στρατιώτης

καὶ τῆς γνέφει νὰ ξεφύγῃ,

σὰν ὁ κίνδυνος πλακώνῃ.

 

Λέν: ἀνάσα ἡ ὕπαρξή μας –

θυμωμένη ἀνάσα ἐγω λέω:

νἄχῃς φλόγα γιὰ νὰ σβήσῃς

καὶ ξυλεία γιὰ νὰ κάψῃς.

 

Μή κοιτᾶτε τοὺς σοφούς μας

ποὔχουν καταφέρει τόσα

μὲ τὰ λόγια τοῦ ἐλέους

καὶ τῆς σύνεσης τὴ σκέψη.

 

Τὸ ὑπερβαίνω εἶναι ρῆμα

κ’ ἡ ἐνέργεια μεταβαίνει·

δίχως τὸ θυμὸ νὰ νοιώσῃς,

τὴ γαλήνη πῶς θὰ φτάσῃς;..

 

Πρῶτοι αὐτοί καλὰ γνωρίζουν

τὸ θυμό τους νὰ ἐλέγχουν –

τὴν πυγμή τους μές στὸν Κόσμο,

τὴ σκληράδα τους στὴν πράξη.

 

Μὰ τὴν ἔχουν πάνω ἀπ’ ὅλους –

πῶς ἀλλιῶς θὰ προχωροῦσαν;..

Πῶς ἀλλιῶς θὰ στήναν κάτι

στὴ ροὴ τήν «ὡργισμένη»;..

ρέριχ-πανέμορφη-πόλη-εχθροί-θυμός-διέλευση

[Νίκολας Ρέριχ. Πανέμορφη πόλη -ὁ θυμὸς γιὰ τοὺς ἐχθρούς. 1914.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-