Οἱ μαχητές

Παλεύαμε μερόνυχτα -σκοτώσαμε τὸ τέρας!

Τὸ γδάραμε μὲ τὸ σπαθί, φορέσαμε τὴ χαίτη

καὶ τρέχαμε χορεύοντας, τὴ νίκη τραγουδῶντας.

Κάπου κοντοσταθήκαμε καὶ πιάσαμε κουβέντα·

σὰν ἄνοιγε τὸ στόμα του καθείς, φαινόταν μέσα

τὸ σκοτεινό τὸ σπήλαιο ποὺ κατοικοῦσε ὁ δράκων

καὶ ξαναστράφτανε μεμιᾶς τ' ἀστραφτερά του δόντια,

ὅταν τ’ ὅπλο μας χώναμε μές στὸ λαιμὸ τοῦ κτήνους…

Τὰ λόγια εἰχαν τὴ χροιὰ τοῦ φίλου-μαχητή, ἀλλά ἡ ἀνάσα

τριγύρω σκόρπαγε τὴ λάβρα τοῦ ἄθλιου τοῦ δράκου!

Ἤδη, ἡ νύχτα εἶχε ἁπλωθῆ καὶ γύραμε γιὰ ὕπνο…

Τὰ μάτια τῶν ψυχῶν κοινός κατέλαβε ἐφιάλτης:

Ἀκούγαμε σιγά-ἁπαλᾶ τὸ κτῆνος ν’ ἀποκρίνεται

μὲ προσωπεῖο πάνω του τὴν ὄψη τὴ δικιά μας.

 

Ξεκάναμε τὸ τέρας

κ’ εἴχαμε πιὰ φιλιώσει

μὲ τὴν παληά τὴ γνώση: 

Γιὰ νὰ σκοτώσῃς τὸ θεριό,

ὁ ἴδιος ἀγριώτερο

πρέπει νὰ γίνῃς κτῆνος!

έσερ-δράκων-διέλευση

[Μ. Ἔσερ. Δράκων. 1952.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
16/8/2016· 2η ἐπεξεργασία: 19/05/2019
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-