Μηδένα πρὸ τοῦ τέλους μακάριζε

Πρὶν ἀπ’ τὸ τέλος νἆσαι σκεπτικός –

μὴ μακαρίζῃς -λίγα λόγια καὶ καλά.

Πρὶν λήξῃ ὁ ἀγώνας, ὁ ἀντίπαλος

ἀπεργάζεται πολλὰ καὶ διάφορα.

Καὶ μήν τὸν ψάχνῃς πάντα ὁλόγυρα·

ὁ ἀντίπαλος, συχνά, ἐντός σου κατοικεῖ

καὶ τότε ποιά τὰ λόγια νὰ σὲ σῴσουν;

Πῶς ἀπέναντί σου νὰ τὸν στήσῃς  

κ’ ἐκεῖνος κάπως νὰ σ’ ἀκούσῃ;

Καὶ ποιό, ἀλήθεια, τότε τὸ τέλος

τοῦ τόσο μεγάλου καὶ δύσκολου ἀγώνα;

Ὀντιλὸν Ρεντόν. Τὸ ἅρμα τοῦ Ἀπόλλωνος.

[Ὀντιλὸν Ρεντόν. Τὸ ἅρμα τοῦ Ἀπόλλωνος.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-