Πέρα ἀπ' τά «θεάματα»

Λέν πὼς οἱ ἀρχαῖοι Ἀθηναῖοι στὴν ἀκμὴ τοῦ Θεάτρου τους, δέν παριστοῦσαν σ' ἐπανάληψη ἕνα δρᾶμα, γιατὶ πρῶτα ἐρχόταν ἡ παράσταση κ' ἡ ἀνάγκη νὰ καταπιαστοῦν μὲ νέα προβλήματα. Ναί,.. αὐτὸ φαντάζει μιὰ λογική ἐξήγηση – πολύ λογική, πολύ τῆς «Ἑσπερίας».

Ὅμως, ἕνας πολιτισμός, ὅπως ὀ Ἑλληνικός, πούχει μιὰν ἐγγενῆ τάση πρὸς τὸ ἐπιγραμματικό στὶς ἄριστες ἐκφάνσεις του, δέν καταδέχεται δυό φορὲς νὰ φωνάξῃ ἐντὸς τοῦ Κόσμου τὰ ἴδια λόγια – δέ νοεῖ δυό φορὲς νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπιφάνεια τῆς Ποίησης μὲ τρόπο παραπλήσιο. Γιατί, ὅσο κι ἂν ἀλλάξῃ ἡ σκηνοθεσία, ἡ τραγῳδία στὴν ἴδια ἐνόραση καταλήγει κ' ἡ κωμῳδία στὸν ἴδιο σωφρονισμό…

Ὕστερα μένει ὁ ἀπόηχος στὸ σιγανοτραγούδισμα τῶν χορικῶν κ' ἡ μνήμη κάθε ἥρωα – τοῦ πάθους καὶ τῆς γιατρειᾶς τοῦ μνησιπήμονος πόνου

θέατρο-διονύσου-διέλευση

[Ἀρχαῖο θέατρο Διονύσου.]

 

Στὶς κατηγορίες: Θέατρο Στοχασμοί
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-