Τελεσιδικία

Στὸ Β΄ Παγκοσμίο Πόλεμο, μές σ’ ἕνα στρατόπεδο συγκέντρωσης, τρεῖς Ἑβραῖοι βαθεῖς γνῶστες τῶν Γραφῶν, ἀποφάσισαν νὰ δικάσουν τὸ Θεό. Ξεκίνησαν νὰ κρίνουν ὅλη Του τὴ στάση κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου: Πῶς ἄφησε τὸ λαό Του τὸν περιούσιο ἀπροστάτευτο κ’ ἕρμαιο τῶν βουλῶν ἑνὸς ἄθεου — ἀκόμα χειρότερα: — ἀντίθεου καθεστῶτος;.. Γιατί κανείς δὲ διαμαρτυρήθηκε τὴν ὥρα πούπρεπε;.. Γιατί δὲν ἔστειλε προφήτη, ὅπως παληά, νὰ προειδοποίησῃ τοὐλάχιστο γιὰ τὰ μελλούμενα, ὥστε οἱ θεοσεβεῖς νὰ σωθοῦνε;..

Ἀπ’ τοὺς τρεῖς, κανείς δὲ βρῆκε τὸ κουράγιο ν' ἀναλάβῃ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ Γιαχβέ· ἦταν μιὰ δίκη μονάχα μὲ  κ α τ ή γ ο ρ ο υ ς  καὶ μ' ἕναν Πρόεδρο ἐξίσου Κατηγορούμενο.  Κατεγράφησαν λεπτομερῶς οἱ «ἀνομίες» τοῦ Ὑψίστου καὶ ζυγιάστηκε ἡ πράξη Του νὰ μήν τιμήσῃ τὴ Διαθήκη.

Ὁ Κατηγορούμενος, ὕστερ' ἀπὸ μεγάλη περίσκεψη καὶ μὲ διάχυτη πικρία, κρίθηκε ἔνοχος ἀπ' τοὺς ἐνόρκους.

Ὅμως, παρέμενε ἕνα μεγάλο πρόβλημα: Τί ποινὴ νὰ ἐπιβάλουν στὸν ἀτίμητο αὐτὸν ἀγῶνα καί, ἀφότου ἐκείνη ἐπιβληθῇ, πῶς θὰ βεβαιωθοῦν ὅτι θὰ ἐκτελεστῇ. Γιατὶ ὁ Θεὸς εἶναι δίκαιος, μὰ ἡ Δικαιοσύνη του εἶναι μία διευθέτηση τῆς Πλάσης κι ὄχι τοῦ ἴδιου τοῦ Πλάστη… Στοχάστηκαν βαθειὰ καὶ διακήρυξαν στοὺς ὑπολοίπους κρατουμένους τὰ ἑξῆς:

Τίποτα δὲν ἐπιβάλλεται στὸν Κύριο, γιατὶ Αὐτός εἶναι ὁ κατ' ἐξοχὴν ἐλεύθερος κι ἀδέσμευτος! Μᾶς ἀπομένει μονάχα νὰ  π ρ ο σ ε υ χ η θ ο ῦ μ ε  -ὄχι τὴν ὅποια καταδίκη Του, γιατὶ θάταν σὰ νὰ προσευχόμασταν σ’ Ἐκεῖνον νὰ δείξῃ ὑπακοὴ σ’ ἐμᾶς καὶ τότε… θὰ  β λ α σ φ η μ ο ύ σ α μ ε!.. Ὄχι, δέν εἴμαστε βλάσφημοι ἀκόμα καὶ τὴν ὥρα τοῦ θρήνου. Ὁπότε, ἀπομένει στὴν προσευχή μας νὰ μουρμουρίζουμε συνεχῶς τὰ ὀνόματα τῶν νεκρῶν -νὰ ὑπενθυμίζουμε πόσοι ἀθῶοι πέθαναν -νὰ ψιθυρίζουμε θυμωμένα τὴ λύπη μας. Καί, λίγο προτοῦ πεθάνουμε κ’ ἐμεῖς μὲ τὴ σειρά μας, νὰ δηλώσουμε μὲ παρησία πὼς ἕνας ἀκόμα κατήγορος χάνεται ἀπ’ τὸν Κόσμο… Ἡ καταδίκη Του θάναι ἡ διαρκὴς κατηγόρια ἑνὸς ἐλάχιστου κόκκου. Ἀκόμα καὶ ἂν τὸν ἀφανίσῃ, θὰ γνωρίζῃ καλά πὼς ὁ κόκκος ὀρθά ἐξεγέρθηκε ἐναντίον Του καί, μές στὴν Ἄπειρη Συνείδησή Του, αὐτὸ δέ γνωρίζουμε… ἂν θὰ τ’  ἀ ν τ έ ξ ῃ…  Ποιός ἀλήθεια ξέρει τί συμβαίνει σὰ δύο Ἄπειρα παλεύουν;.. Μὰ ἔχουμε  π ί σ τ η  πὼς θὰ νικήσῃ ἡ Συνείδησή Του! Ἔχουμε πίστη, Κύριε, πὼς θὰ νικηθῇς στὸ τέλος ἀπὸ τὸν Ἑαυτό Σου! 

τζάκσον-εβραίος-ραββίνος-διέλευση

[Τζὼν Τζάκσον. Ἑβραῖος ραββῖνος. 1817.]

Στὶς κατηγορίες: Πεζά

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
15/05/2017· 2η ἐπεξεργασία: 13/02/2019
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-