Τοῖς πολίταις μὴ θρασύνου

Στὴν ἀλήθεια, καθὼς καὶ στ’ ἀναγκαῖα ψέματά σου/ θυμήσου:/ Τὴν αὐστηρότητα μαζί της καὶ τὴν παραπλάνηση/ μπορεῖ/ νὰ τὶς ξεχάσουν καὶ νὰ τὶς προσπεράσουν./ Τὸ θράσος/ κανεὶς ποτέ τους δὲν ξεχνάει./ Ἐκεῖνο/ πάντα θὰ σὲ κυνηγάῃ./ Ἐκεῖνο/ θὰ σὲ ρίξῃ.// Ἂν μὲ ρωτήσῃς: Τί νὰ κάνω;/ Τί ‘ναι θράσος;/ Πῶς νὰ τ' ἀποφύγω;/, ἔχω νὰ σοῦ πῶ πολλά -/ μιὰ ἀπάντηση γιὰ κάθε συμπολίτη./ Προλαβαίνεις νὰ τοὺς μάθῃς ὅλους τους;/ Ἀντέχεις ὅλοι τους νὰ κατοικοῦνε μέσα σου;/ Γιατὶ αὐτό εἰν’ ὁ ἡγέτης: ἕνας νοῦς/ ποὺ μέσα του κατοικεῖ ἡ Πολιτεία.

αθηνά-ντε-κίρικο-διέλευση

[Τζώρτζιο ντὲ Κίρικο. Προτομὴ Ἀθηνᾶς. 1947.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-