Τὰ Καίσαρος Καίσαρι...

Πρὶν ἀπὸ ἕνα μῆνα περίπου συζητοῦσα μὲ κάποιον τσοπάνι στὸ χωριό μου. Κάποια στιγμὴ φτάνει ὁ λόγος σ’ ἕνα συγχωριανό: Αὐτὸς εἶν’ ἄξιος, μοῦ λέει. Πῆρε  ἕ ν α  ἀπ’ τὸν πατέρα του καὶ τώρα τόχει κάνει  δ έ κ α!..  Καὶ  χ α ι ρ ό τ α ν ε  γιὰ τὸ γείτονα. Προσπάθησα μὲ μερικὲς ἐρωτήσεις νὰ καταλάβω, ἂν εἶχαν κάποιαν ἰδιαίτερη σχέση, συγγενικὴ ἢ φιλική· δέν εἶχαν… Ὄ,τι εἶπε, ὀφειλόταν σὲ μιὰν ἀντικειμενικὴ ἐκτίμηση.

Σκέφτηκα: Αὐτός ὁ ἀγράμματος ἄνθρωπος, ποὺ κάθε μέρα φεύγει στὶς ἐρημιὲς μὲ τὸ κοπάδι, εἶναι συνειδητότερος καὶ δικαιότερος στὴν κρίση του ἀπὸ ἄλλους ποὺ τελοῦν μές στὴν πολλή συνάφεια τοῦ Κόσμου..- καί, γι’ αὐτό ἀκριβῶς, πολύ λιγώτερο προσκυνημένος! Ἡ ἐλευθερία του, τί ἄλλο εἶναι τάχα ἀπ’ τὴν εὐθυκρισία του;..

καλός-ποιμήν-βυζαντικό-μουσείο-διέλευση

[Ὁ καλὸς ποιμἠν. 4ος αἰ. Βυζαντικὸ καὶ Χριστιανικὸ Μουσεῖο.]

Στὶς κατηγορίες: Στοχασμοί
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-