Φιλόδημος, «Διάλογος ἀγοραῖος...»

[Ἑλληνιστικὸ ἐπίγραμμα μὲ διαλογικὴ μορφή.  Κείμενο ἀπό: The epigrams of Philodemos, introduction, text and commentary by David Sider, Oxford University Press, New York-Oxford, 1997, 132, ἐπίγραμμα 20.]

ΑΝΔΡΑΣ:

Χαῖρε σύ!

Χαῖρε!

 

ΓΥΝΗ:

                  Καὶ σύ γε χαῖρε!

                  Χαῖρε κ’ ἐσύ!

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                                Τί δεῖ σε καλεῖν;

                                       Πῶς νὰ σὲ καλῶ;

 

ΓΥΝΗ:

                                                                                Σὲ δέ;..

                                                                  Ἐσένα <ἐγώ>;..

 

ΑΝΔΡΑΣ:

 

                                                                                            Μήπω

                                                                                            Νὰ μήν εἶσαι

τοῦτο φιλόσπουδος!..

περίεργη!..

 

ΓΥΝΗ:

                                     Μηδὲ σύ!

                    Μ ή τ ε  σύ!

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                                       Μή τιν’ ἔχεις;..

                                    Μὴ κ’ ἔχεις κάναν ἄντρα;..

 

ΓΥΝΗ:

Αἰεί!: τὸν φιλέοντα…

Πάντα!: ὅποιον μ’ ἀγάπαει…

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                    Θέλεις ἅμα  σ ή μ ε ρ ο ν… ἡμῖν…

                                                    Θέλεις  σ ή μ ε ρ α… ἐμεῖς…

δειπνεῖν;..

νὰ δειπνήσουμε μαζί;..

 

ΓΥΝΗ:

                Εἰ  σ ὺ  θέλεις…

                                    Ἀφοῦ ἐ σ ύ τὸ θέλεις…

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                         Εὖ γε! – πόσου παρέσῃ;..

                                                                         Εὖγε! Πόσα;..  

ΓΥΝΗ:

Μηδέν μοι προδίδου…

Προκαταβολή, μηδέν…

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                     Τοῦτο ξένον!..

                                     Παράξενο!..

 

ΓΥΝΗ:

                                                              …Ἀλλ’ ὅσον ἄν σοι

                                                              …Ἀλλ’ ὅταν…

κοιμηθέντι δοκῇ, τοῦτο δός…

μαζί μου κοιμηθῇς, ἐκεῖνο ποὺ νομίζεις, δῶσ’ μου…

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                                   Οὐκ ἀδικεῖς!

                                                                            Δίκαιη «μοιρασιά»!

Ποῦ γίνῃ; Πέμψω.

Ποῦ θάσαι νὰ στείλω γιὰ σένα;..

 

ΓΥΝΗ:

                                 Καταμάνθανε…

                                                   Θὰ σοῦ πῶ…

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                                            Πηνίκα δ’ ἥξεις;!

                                                                           Μὰ πότε θάρθῃς;!

 

ΓΥΝΗ:

Ἣν σὺ θέλεις ὥρην…

Ὅ,τι ὥρα θές ἐσύ…

 

ΑΝΔΡΑΣ:

                                 Εὐθὺ θέλω!

                                 Ἀμέσως θέλω!

 

ΓΥΝΗ:

                                                    Πρόαγε…

                                                      Πρόβαινε…             

πόρνη-πελάτης-διέλευση

[Πόρνη μὲ τὸν πελάτη της. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη πελίκη. ~430 π.Χ.]   

Στὶς κατηγορίες: Μεταφράσεις Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε

Οἱ ἀναρτήσεις τῆς Διέλευσης στοιχειοθετημένες
ἐκδίδονται διμηνιαῖα στὶς Ἐκδόσεις τῶν Διορθώσεων.

Διαβάστε τὰ ἤδη ἐκδοθέντα τεύχη:

τ. 1   τ. 2   τ. 3   τ. 4   τ. 5   τ. 6   τ. 7   τ. 8   τ. 9  

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΓΓΡΑΦΗΤΕ ΣΤΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ Διορθώσεις
-