Ἐσωτερικὴ Γεωμετρία

Δέν ἠδύνατο νὰ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του· ἦτο βαθυτάτη καὶ ἀνομολόγητος οὐχὶ λόγῳ ἔλλειψεως θελήσεως ἢ ἀδυναμίας διατυπώσεως· ἡ ἴδια ἡ γλῶσσα δέν τοῦ ἔδιδε — εἰς ἐκεῖνον ἐν πάσῃ περιπτώσει — τὸ ὄργανον ἐκφράσεως!.. Αἱ λέξεις δέν ἐπαρκοῦσαν· ἀνέβαινον ὡς ἄκαμπται κλαγγαὶ εἰς τὴν συνείδησιν αὐτοῦ, τουτἔστιν: ἦχοι καὶ ἔννοιαι ἀκατάλληλαι διὰ τὴν λεπτοφυῆ του αἴσθησιν ἥτις τὸν διακατεῖχε καὶ τὸν ἐδυνάστευε…

Ἐσκέφθη πρὸς στιγμὴν τὴν ἀρχαίαν ρήσιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ του προπάτορος: Τριῶν τούτων ἕνεκα χάριν ἔχειν τῇ Τύχῃ: πρῶτον μὲν ὅτι ἄνθρωπος ἐγενόμην καὶ οὐ θηρίον· εἷτα ὅτι ἀνὴρ καὶ οὐ γυνή· τρίτον ὅτι Ἕλλην καὶ οὐ βάρβαρος. Καί, παρ’ ὅτι εἶχε καί τὰ τρία ἀγαθὰ τῆς Μοῖρας καὶ ἐγεωμέτρει ὁμοίως τοῦ ἀρχαίου, τὸ κενὸν παρέμενε δυσαναπλήρωτον καὶ κρημνῶδες!

Ἤρχισε νὰ ἐνθυμᾶται τὴν πορεία ἕως τοῦδε… Εἰς τὸ σχολεῖον ἔλεγον αὐτῷ: «Μάθε νὰ ὑπακοῦς!» καὶ ἔμαθε. Εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς σταδιοδρομίας: «Μάθε νὰ διατάζῃς!» καὶ ἔμαθε. Ἕως ὅτου ἐγεωμέτρησε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ: Πᾶσα ἕλξις ἐκαθίστατο κύκλος· πᾶν πένθος εὐθεῖα ἐκτεινόμενη ἐπ’ ἄπειρον· εἰς πᾶσαν τεθλασμένην, τὸν κατέτρωγε δυσθεώρητον ἄλγος.

Τότε, χαώδης διαπίστωσις ἐξυφάνη εἰς τὰ ἀκρώρεια τῆς συνειδήσεως αὐτοῦ:

Ἀγάπή ἐστι…

οὐ μέρος οὐθέν.

Ἐδάκρυσε -ἦτο εὐσυγκίνητος… Ἐνθυμήθη καὶ ἄλλα πολλά. Ἔκλαυσε καί, καθὼς ἥρπαξε τὸ κρυσταλλωμένον δάκρυόν του, διέγνωσε συνταρακτικὴν ἀληθείαν: Ἦτο συμμετρικόν, σχήματος  κ α ν ο ν ι κ ο ῦ  καὶ ἰδιαιτέρας εὐμορφίας… 

Ἀκόμη καὶ τοῦτον ἔκρυβε ψιχίον τῆς  ψ υ χ ῆ ς  αὐτοῦ.

κρύσταλλο-χιόνι-διέλευση

 

Στὶς κατηγορίες: Πεζά
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε

Διαβάστε τὰ ἤδη ἐκδοθέντα τεύχη τεύχη τῆς Διέλευσης:

τ. 1   τ. 2   τ. 3   τ. 4   τ. 5   τ. 6   τ. 7   τ. 8   τ. 9  

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-8 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-