«Ἓν ἀνδρῶν, ἓν θεῶν γένος...»

Ἓν ἀνδρῶν, ἓν θεῶν γένος· ἐκ μιᾶς δὲ πνέομεν ματρὸς ἀμφότεροι… [Πινδάρου Νεμεόνικος Στ΄, στ. 1.] Κ’ ἐφόσον τ α υ τ ὴ ἡ μήτρα θνητῶν τε καὶ ἀθανάτων, κ ο ι ν ὴ κ’ ἡ μητρική τους γλῶσσα· ἴδιος, λοιπόν, ὁ τρόπος ποὺ συνδιαλέγονται οἱ μυστικὲς δυνάμεις τῆς Φύσης μὲ τὰ λόγια τῆς μάνας στὸ παιδὶ, τοῦ ἐρωτευμένου στὴν ἀγάπη του.

Κ ο σ μ ι κ ή, ἡ Ποίηση.

Ὅταν ὁ Ρωμαῖος ἀνεβαίνει στὸ μπαλκόνι τῆς Ἰουλιέτας, οἱ στίχοι δέν ἀκούγονται ἁπλᾶ θεϊκοὶ στ’ ἀφτιὰ τῆς νεαρῆς Βερονέζας – ε ἶ ν α ι θεϊκοί… Σὰν ὁ Μεφιστοφελῆς προσπαθεῖ νὰ κλέψῃ τὴν ψυχὴ τοῦ σοφοῦ, εἶναι πρῶτα δαίμων κ’ ἔπειτα διάολος.

Κι ὅπως οἱ θεοί —μαζὶ μ’ ὅλα τὰ ἐγκόσμια— ἔχουν ἕνα τέλος κι αὐτοί, θ ά ν α τ ο ς βρίσκει τὴ λαλιά τους ποὺ ἐντός της κινούμαστε ὅλοι ἐμεῖς – τὰ παιδιά της… Μονάχα ποὺ δέ ζῷ τὸ θάνατό μου, ὅπως καὶ τὴ στιγμὴ ποὺ συλλαμβάνομαι στὴν κοιλιὰ τῆς μάνας μου… Ζῷ μονάχα τὰ ἐ ν δ ι ά μ ε σ α! Ἡ σύλληψη καὶ τὸ τέλος μου εἶναι ζωὴ τῶν ἄ λ λ ω ν-τῶν ὑπολοίπων τὸ ἀναμετάξυ… Ἐγὼ γεννιέμαι συνεχῶς, ὥσπου ν’ ἀποκτήσω συνείδηση, καὶ πεθαίνω ἀδιαλλείπτως, ὡσότου «πάρω ἀπόφαση» πὼς ὁ Κόσμος χάθηκε μαζί μου..- σὰν τραῖνο ποὺ δὲν τρέχει πιά, μά… κι οὔτε σταματάει…

Κ’ ἡ γλῶσσα μου, ζωντανὸ πλάσμα κ’ ἐκείνη – ὅσο κ’ ἐγώ! Ὡριμάζει, γερνάει καὶ πεθαίνει… Ἔχει κι αὐτὴ τὴν περιπέτειά της. Καὶ τί περιπέτεια!: Χάνεται μές στοὺς αἰῶνες ἡ στιγμὴ τοῦ τοκετοῦ (ἂν ὑπάρχῃ κιόλας) καί, εὐτυχῶς, ἀκόμα δὲν ἔχω ἀκούσει (κι οὔτε θὰ μπορέσω ποτὲ ν’ ακούσω) τὸν ἐπιθανάτιο ρόγχο της… Μονάχα βλέπω καὶ νοιώθω τὰ δύστροπα γερατειά της: Τὴ λυπᾶμ’ ἔτσι ποὺ τὴ σέρνουν ἀστόλιστη, χρεωκοπημένη κι ἀνάπηρη γραία στὶς πολύχρωμες ψηφιακὲς ὀθόνες τῆς ἀκατάπαυτα ρέουσας πληροφορίας…

Νά τὸ πλαίσιο γιὰ τὸν ΑΛΦΑ καὶ τὸν ΓΑΜΑ, τὰ δυὸ κύρια πρόσωπα τοῦ Γαμοπίλαφου τοῦ Πάρι Τακόπουλου. Ὅλος ὁ κόσμος ἔχει πάψει πιὰ νὰ συνομιλῇ. Ἡ γλῶσσα ἔχει μουμιοποιηθῆ στὴ σαρκοφάγο τῆς ἠλεκτρονικῆς «ἐπικοινωνίας». Συναντιῶνται κάπου,.. κάποτε… σὰ δυὸ μπεκεττικοὶ γυρολόγ ι οι καὶ ξαναπιάνουν τὸ γαϊτανάκι τῆς παλιᾶς τους σχέσης· τότε, ὅμως, ὅλα ἦταν «ἀθωότερα»: ἦταν τὰ μόνα παιδιὰ πούκαναν ἀκόμα παρέα μεταξύ τους καὶ δὲν ἀναλωνονταν στὰ ἱστολόγια καὶ τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης· νοιώθανε τὴ βαθιὰ ἀνάγκη γι’ ἄμεση σχέση, γι’ ἀνταλλαγὴ ὥς καὶ φιλοσοφικῶν ἐπιχειρημάτων σ’ ἕνα θεατρικὸ παιχνίδι πούπαιρνε τὴ μορφὴ τῶν ἀρχαίων Συμποσίων.

Τώρα πιά, ὁ μὲν ΓΑΜΑ μές σ’ ἕναν ἀδιέξοδο γάμο κι ὁ δὲ ΑΛΦΑ δηλητηριασμένος ἀπὸ μιὰ τοξικὴ εἰρωνεία – σημάδι ποὺ τ’ ἄφησε ἡ σκληράδα τῆς πραγματικότητας… Μιλᾶνε, διαπληκτίζονται (πλήττονται μεταξύ τους, καταπὼς ἀναφέρεται στὸ ἔργο, καὶ μερικὲς στιγμὲς πλήττουν…), κοροϊδεύουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ θυμοῦνται τὰ περασμένα μεγαλεῖα τῆς ἀληθινῆς συνομιλίας ποὺ διηγῶντας τα νὰ κλαῖς… Ζοῦνε τὴ μοναξιὰ τοῦ θνήσκοντος Πολιτισμοῦ, μὰ δέν παύουν νὰ ὁραματίζωνται ἕναν Παράδεισο – τοὐλάχιστον ὁ ΓΑΜΑ ποὺ περιμένει διακαῶς τὴ δικιά του Βεατρίκη, γιὰ νὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὸν τελευταῖο οὐρανὸ τοῦ βασανιστικὰ ἀκίνητου κινοῦντος Θεοῦ, τοῦ μονίμως ἀναμενομένου καὶ μηδέποτε ἀφικνουμένου.

Τὰ ψέματα ἔχουν τελειώσει χρόνια τώρα… Θὰ δοκιμάσουν τὸ γ α μ ο π ί λ α φ ο, τὸ κρητικὸ γαμήλιο ἔδεσμα, κ’ ὕστερα θὰ ἐκπέσουν σὲ ρομποτοειδῆ ὄντα στὶς σκοπιὲς τοῦ Ἀγνώστου κι ἀδικοχαμένου Πνεύματος. Ἦρθε ὁ καιρὸς κ’ ἐκεῖνοι νὰ ἐξελιχθοῦν…

Τελικά, ἡ γλῶσσα, ἂ ν  πεθαίνῃ, ὁ θάνατός της δέ βιώνεται ὡς τέτοιος· βουτάει ἀργὰ στὴν ἀνυπαρξία τῆς μορφῆς —αὐτὴ ἡ κατεξοχὴν μορφοποιητικὴ δύναμη— κι ἀπὸ μέσα της ξεπηδάει

κάτι ὅλως ἄλλο –

κάτι ὅλως ἄ λ α λ ο!

[Ἐπίλογος γιὰ τὸ Γαμοπίλαφο τοῦ Πάρι Τακόπουλου σὲ διασκευὴ Θεοδόση Παπαδημητρόπουλου (Διορθώσεις, Ἀθήνα, 2015). Τὸ βιβλίο μπορεῖτε νὰ τὸ διαβάσετ' ὁλόκληρο ἐδῶ.]

κουζούνης-βήτα-διέλευση

[Βαγγέλης Κουζούνης. Ἡ Βήτα.]

Στὶς κατηγορίες: Θέατρο Στοχασμοί Σχολιασμός
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε

Οἱ ἀναρτήσεις τῆς Διέλευσης στοιχειοθετημένες
ἐκδίδονται διμηνιαῖα στὶς Ἐκδόσεις τῶν Διορθώσεων.

Διαβάστε τὰ ἤδη ἐκδοθέντα τεύχη:

τ. 1   τ. 2   τ. 3   τ. 4   τ. 5   τ. 6   τ. 7   τ. 8   τ. 9  

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΓΓΡΑΦΗΤΕ ΣΤΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ Διορθώσεις
-