Γλυκὸς καφὲς καὶ γέλια

Ἕνας καλός καφὲς στοῦ μπαλκονιοῦ τὴν ἄκρη:

Πόσες φωνὲς καὶ πόση ὀργὴ θαχα γλιτώσει;..

Γλυκό νὰ κέρναγα καφὲ σὲ λόγο σκάρτο  –

γέλιο πλατύ-λαμπρό, στὸ πονηρό τὸ βλέμμα. 

Κι ἂς νόμιζαν πὼς ὅλα,.. ὅλ' αὐτοί τὰ πῆραν·

πὼς κέρδισαν μὲ τὰ πολλά τους τὰ τερτίπια·

ὅλο τὸ Σύμπαν πὼς κρατᾶν στὰ δυό τους χέρια –

νύχτα μεγάλη ἀτέλειωτη καὶ πένθιμ' ἄστρα.

λιούις-καφφές-διέλευση

[Τζὼν Φρέντερικ Λιούις. Σερβίρισμα καφφέ. 1857.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
22/4/2016, δεύτερη ἐπεξεργασία: 21/12/2018
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-