Ἕνας καλός καφές...

Ἕνας καλός καφὲς

στοῦ μπαλκονιοῦ τὴν ἄκρη

κι ὅλ' ἀποκτοῦν μεμιᾶς

τὸ γνήσιο μέγεθός τους.

Πόσες φωνές καὶ πόση ὀργὴ

θάχα γλιτώσει ἔτσι;..

Σὲ κάθε λόγο σκάρτο

νὰ κέρναγα πικρό καφέ –

σὲ κάθε βλέμμα κάλπικο,

ἕνα γλυκό χαμόγελο. 

Κι ἂς νόμιζαν πὼς νίκησαν –

κι ἂς πίστευαν πὼς κέρδισαν

τὸν οὐρανὸ μὲ τ' ἄστρα!..

(Ἴσως καὶ νὰ τὸν κέρδισαν,

χωρίς νὰ τὸ γνωρίζουν…)

λιούις-καφφές-διέλευση

[Τζὼν Φρέντερικ Λιούις. Σερβίρισμα καφφέ. 1857.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-8 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-