Ἡ Λερναῖα Ὕδρα κι ὁ ἥρωας

Στὰ πλήθη, ὅταν μαζεύωνται, ὁρμάει τὸ τέρας πάνω:

Σιγὰ προβάλλει ἀριστερά, κεφάλια νὰ μετρήσῃ…

Ἀργὰ ξανάρχεται δεξιά, κεφάλια νὰ μετρήσῃ…

Μένουν ἐκεῖνα ἀκίνητα· προσμένουν τὸ χαμό τους!

Κοτᾶν νὰ τρέξουν νὰ σωθοῦν;.. Κοτᾶν νὰ μείνουν μόνα;..

Σκύβει τὸ τέρας πάνω τους, στὰ δυό νὰ τὰ χωρίσῃ.

Ἀφοῦ τελειώσῃ ὁ μοιρασμός (δεξιά-ζερβά, στὰ ἴσα),

ἁρπάζει τὰ μετρούμενα καὶ τὰ φοράει δικά του.

Καὶ τὰ μισά ἀπ’ τὴ μιά μεριά, παλεύουνε μὲ τ’ ἄλλα.

Ἂν ψάξῃς, ὅμως, κάτω τους, κοινός εἰν’ ὁ κορμός τους.

Ἂν κόψῃς μία κεφαλή, μὲ δυό τὴν ἀνταλάσσει.

Ἂν κάψῃς τό ΄να τὸ κλωνί, τὸ ἀντίπερα ἀντριεύει.

Ὁ ἥρωας τὸ ἐννόησε -τὴν τακτική του ἀλλάζει:

Ἀφήνει τὸ τσεκούρι του, πετάει τὸ δαδί του·

βουτάει μέσα στὰ βαθειὰ καὶ μελετάει τὸ κτῆνος.

Οἱ ρίζες του ποντίζονται στὸ χάος τοῦ ἐδάφους

καὶ χρόνια ἀνιστόρητα ρουφοῦν καὶ φτύνουν αἷμα…

Κρανία σὲ πετρώματα φωνάζουν τὴν ἀλήθεια:

Ἅμα ξεκάνῃς τὸν κορμό, θὰ σβήσουνε τὰ πλήθη.

Ἅμα σκοτώσῃς τὸ θεριό, θὰ σβήσῃ ἡ Ἀνθρωπότης.

Ἐκεῖνοι περιμένανε νὰ κόψω καὶ νὰ κάψω

καὶ μὲ τὸ δαδοτσέκουρο νὰ μὲ βαφτίσουν ἅγιο!

Χαρά μου, λέει ὁ ἥρωας, ποὺ τὸ κεφάλι μου ἔχω

καὶ κυβερνῶ τὸ σῶμα μου καὶ μελετάω τὸ κτῆνος!

Εὐτύχημα προσωπικό, ποὺ ἀπὸ μακριά τοὺς βλέπω.

μορώ-ύδρα-ηρακλής-διέλευση

[Γουσταῦος Μορῶ. Ὕδρα κ' Ἡρακλῆς. 1876.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα Στοχασμοί
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε

Οἱ ἀναρτήσεις τῆς Διέλευσης στοιχειοθετημένες
ἐκδίδονται διμηνιαῖα στὶς Ἐκδόσεις τῶν Διορθώσεων.

Διαβάστε τὰ ἤδη ἐκδοθέντα τεύχη:

τ. 1   τ. 2   τ. 3   τ. 4   τ. 5   τ. 6   τ. 7   τ. 8   τ. 9  

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΓΓΡΑΦΗΤΕ ΣΤΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ Διορθώσεις
-