Et in Arcadia ego!..

Κάλοι µου φίλοι,

πᾶνε τὰ καταπράσινα λειβάδια –

σκοτεινιάσανε, τὰ σκάψανε βαθιά…

 

Τραβήξαµε ἄλλους δρόµους –

ξεκόψαµε, χαθήκαµε,

χωθήκαµε σ᾿ ἄλλους µέσα ὀργανισµούς.

 

Κι ὅµως, γλυκόπικρα

– συνέχεια! –

ὁ δρόµος µὲ καλεῖ

 

νὰ γυρίσω, ν᾿ ἀνοίξω ὄµµατα,

νὰ ξαναστοχαστῶ,

– κι ἂν ἀντέξω – νὰ δακρύσω.

 

Μιὰ φωνὴ ψιλὴ

ἀνεβαίνει:

Et in Arcadia ego!

 

Ποτέ δὲν ἔφυγα

ἀπὸ κεῖνα τὰ λειβάδια

τῆς ζωῆς. Ποτέ, σᾶς λέω…

 

Ἀκόµα ἐκεῖ ὀνειρεύοµαι

ζωντανός, ἀκέραιος –

θαυµάζοντας τὴν ἄνοιξη.

 

Et in Arcadia ego –

θωρῶντας τὴν αἰωνιότητα…

 

Et in Arcadia ego –

ἀναµένοντας τὸ χρόνο νὰ γεννήσῃ…

 

[Τὸ ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στὸ 39ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ Διορθώσεις.]

οροπέδιο-αρκαδία-διέλευση

[Τοπίο ἀπ΄ ὁροπέδιο στὴν Ἀρκαδία.]

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε

Οἱ ἀναρτήσεις τῆς Διέλευσης στοιχειοθετημένες
ἐκδίδονται διμηνιαῖα στὶς Ἐκδόσεις τῶν Διορθώσεων.

Διαβάστε τὰ ἤδη ἐκδοθέντα τεύχη:

τ. 1   τ. 2   τ. 3   τ. 4   τ. 5   τ. 6   τ. 7   τ. 8   τ. 9  

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΓΓΡΑΦΗΤΕ ΣΤΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ Διορθώσεις
-