Βακασπάτι, «Ἀπέραντο γαλάζιο»

[Ἀπόδοση ἀπό: An anthology of sanskrit court poetry, Vidyākara’s Subhāsitaratnakosa, translated by Daniel H. H. Ingalls, Harvard Univerity Press, Cambridge, Massachusetts, 1965, Greatness, σελ. 338-9, 1196.]

Πῶς νὰ πῇς τὴ μοῖρα τῆς θάλασσας –

τοῦ μέρους ποὺ γεννήθηκε ἡ Μοῖρα ἡ ἴδια, ἡ θεά;..

Καὶ πῶς τὸ μεγαλεῖο της νὰ γράψῃς

πούναι νησάκι μέσα της ἡ Γῆ;..

Ποιά ἡ γενναιοδωρία της, ποὺ οἱ ἱκέτες της,

τὰ σύννεφα, στηρίζουνε τὴ Γῆ;..

Πῶς νὰ μιλήσῃς γιὰ τὴ δύναμή της, σὰν ἡ ὀργή της

ξέρουμε πὼς τὸν Κόσμο ὁλάκερο θὰ σβήσῃ;!.

Στὶς κατηγορίες: Μεταφράσεις Ποιήματα Σανσκριτικὴ αὐλικὴ ποίηση
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-