Βλέμμα στὸν Κόσμο

Παράθυρο ἀνοιχτό·

ἔξω, μπουρίνι·

νύχτ’ ἀφέγγαρη.

Ξάφνου, μιά ἀστραπή:

Στὴ λάμψη της

ἀκινητοῦν τὰ κύματα·

ἡ βροχή — σὰ σφαῖρες

παγωμένες μές στὸν ἄνεμο —

κάνει ἐπίθεση στὴ θάλασσα.

Ἔτσι, ὁ Κόσμος σταματᾷ –

ἴδια, ὁ Χρόνος στέκει

μπρὸς στοῦ βλέμματος τὴ λάμψη.

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα Στοχασμοί
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-