Γύρω-γύρω ὁ ἕνας

Στὸ Δημοτικό, πρὶν ἀπ’ τὴν πρωινὴ προσευχή, σωρώναμε τὶς τσάντες μας στὸ κέντρο τῆς λωρίδας γιὰ τὴ δικιά μας τάξη. Ξεκινάγαμε καὶ τρέχαμε γύρω-γύρω κυνηγῶντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Μιὰ μέρα, πάνω στὸ χαμό, πέφτω δίχως λόγο. Σηκώνομαι. Κοιτάω: ὅλα καθαρά -τίποτα γιὰ ἐμπόδιο. Στὴν ἄλλη στροφὴ πέφτω ἴδια μὲ πρίν. Ξανασηκώνομαι. Τρίτη φορά. Μὰ βλέπω ἕνα συμμαθητὴ κρυμμένο μές στὶς τσάντες νὰ πάῃ ν’ ἁπλώσῃ τὸ ποδάρι του καὶ νὰ βάλῃ κρυφὰ τρικλοποδιά. Ἀπὸ τότ’ ἐννόησα τὸ σχῆμα τοῦ βίου: καθαρό τοπίο, ταχύτητα, στροφές, κρυμμένο διαολοπόδαρο, πτώση ἢ ἀποφυγή, σήκωμα κι ἀνασήκωμα. Ἔχω συνηθίσει πιὰ νὰ μή κοιτάω πληγές, προτοῦ ξανατρέξω κάποια μέτρα. Ὅμως, ἀνέπτυξα κ’ αἴσθηση ὀξεῖα στὸ γύρω-γύρω τοῦ ἑνὸς καὶ τὸ πόδι του ὁ κερατᾶς τὸ πληρώνει ἄγρια…

Στὶς κατηγορίες: Πεζά Στοχασμοί
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-