Λόγια ἀνεπίστροφα

Τὰ λόγια τ’ ἀνεπίστροφα μὲ κάνουν καὶ σωπαίνω,
τὸ στόμα μου σφαλίζουνε, τὴ γλῶσσα πάντα δένουν.
Ἀλλὰ προσμένω τὴ στιγμή — τὴν ὔστατη τὴν ὥρα —
π’ ὅλα θὰ στέκουν διάφανα καὶ θἄχουν λάβει σχῆμα
ἴδιο τῆς πρώτης τῆς ἀρχῆς ποὺ δέ φοβόταν λόγια·
θρεφότανε, μὰ κι αὔξανε, μὲ τῆς ζωῆς τὴ γνώση.
Γι’ αὐτό λοιπὸν ἐγὼ σιωπῶ στὰ τόσα ποὺ μαθαίνω·
καὶ τρέμω κείνη τὴ στιγμὴ σὰν κάνουνε καὶ βγοῦνε
τὰ λόγια τ’ ἀνεπίστροφα ἀπ’ τὸ δικό μου στόμα.

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
06/10/2015· 2η ἐπεξεργασία: 18/12/2018· 3η ἐπεξεργασία: 25/07/2020.
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-