Μές στὸ στρατόπεδό σας...

Θἄρχωμαι στὸ στρατόπεδο μὲ τ’ ὄνομά μου μόνο!
Κι ἂν ἀπαιτήσετε πεισματικὰ σημάδι νὰ σᾶς δείξω,
θὰ βάλω πά’ στὸ μέτωπο, ἐκεῖνο τοῦ ἐχθροῦ σας!
Θὰ ροβολάω ἀγέρωχος μὲ τοῦ ἄλλου τὴ σημαία,
καὶ θὰ ρωτᾶτ’ ἐμβρόντητοι μὲ τὸ φτωχό μυαλό σας:
Μὰ ποῦθε τέτοια ἀρετή;! Ποῦθε ψυχὴ σὰν τούτη,
καὶ πῶς τοὺς ξέφυγε ἀποκεῖ κι ἀνάμεσά μας ἦρθε;!
Τὸ «ἀπαίσιο» τὸ σύμβολο στὴν πλάτη μου θὰ τὄχω,
ὥς τὸ στρατόπεδο ἀλωθῇ, ἀπὸ τὴ μόνη ἀλήθεια:
Ἀξία δέ δινουν τ’ ἀξιώματα στῶν ἠλιθίων τὶς τάξεις,
μήτ’ οἱ ἰδέες καὶ οἱ θέσεις σας οἱ αἱματοκυλισμένες…
Τὰ σύνορα π’ ὠρθώσατε, ποτέ δὲ θὰ σᾶς σώσουν!
Ὁ πλοῦτος σας ὁ ἀληθινός δὲν ἤτανε, σᾶς λέω,
ποτέ τοῦ ἐχθροῦ σας ὁ χαμὸς καὶ ἡ ἄθλια πενία. 

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-