Οἱ μαχητές

Παλεύαμε μερόνυχτα. Σκοτώσαμε τὸ τέρας.
Τὸ γδάραμε μὲ τὸ σπαθί, φορέσαμε τὴ χαίτη
καὶ τρέχαμε χορεύοντας, τὴ νίκη τραγουδῶντας.
Κάπου κοντοσταθήκαμε καὶ πιάσαμε κουβέντα·
σὰ μίλαγε καθένας μας, ἐκεῖ φαινόταν μέσα
τὸ σκοτεινό τὸ σπήλαιο ποὺ κατοικοῦσε ὁ δράκων
καὶ ξαναστράφτανε μεμιᾶς τὰ κοφτερά του δόντια,
ποὺ τ’ ὅπλο μας τὸ χώναμε μές στὸ λαιμὸ τοῦ κτήνους.
Ὁ μαχητὴς ἀκούγονταν, ἡ ἀνάσα ὁμως σκορποῦσε
τριγύρω λάβρα καφτερὴ τοῦ ἄθλιου τοῦ δράκου!
Ἤδη, ἡ νύχτα εἶχε ἁπλωθῆ καὶ γύραμε γιὰ ὕπνο.
Τὰ μάτια τῶν ψυχῶν κοινός κατέλαβε ἐφιάλτης:
Ἀκούγαμε σιγά-ἁπαλᾶ τὸ κτῆνος ν’ ἀποκρίνεται
καὶ προσωπεῖο νὰ φορᾶ τὴν ὄψιν τὴ δική μας.
Τὸ τέρας τὸ ξεκάναμε κ’ εἴχαμε πιὰ φιλιώσει,
ἐκεῖ μέσα στὸ αἷμα του, μὲ τὴν παληά τὴ γνώση:
Γιὰ νὰ σκοτώσῃς τὸ θεριό, ἐσὺ θὰ γίνῃς κτῆνος
χειρότερο, ἀγριώτερο, ἀπὸ τὸ θήραμά σου!

Στὶς κατηγορίες: Δεκαπεντασύλλαβοι Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
16/8/2016· 2η ἐπεξεργασία: 19/05/2019· 3η ἐπεξεργασία: 09/07/2020
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-