Πάντοτε παιδεμός...

Γιατί βασανιζόμαστ᾽ ἔτσι;

Πάντοτε παιδεμός.

Πάντοτε μισή ἡ ψυχή,

στὸ μέσο ἡ ἀγωνία.

Καὶ κάπου κεῖ στὴν ἄκρη

νὰ τρεμοσβήνῃ τόση δὰ

ἡ Ἐλπίδα -τὸ κοριτσάκι

μὲ τὸ φιμωμένο στόμα.

[Ἀπὸ τὴν τραγικοκωμῳδία Ἀμφιτρύων.]

Στὶς κατηγορίες: Θέατρο Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-