Πολύβιος

Ἔξω ἀστέρες καὶ σκότος ἐν ἀναμονῇ φωτὸς καὶ ἡμέρας μὲ τὰ πουλάκια νὰ κελαηδοῦν εἰς τὰ κλαδάκια τους, τοὺς σκύλους νὰ κάθωνται ράθυμοι μετὰ ἀπὸ τόσο γάβγισμα εἰς τὸ σκοτάδι δι’ ἐχθρὸν καλοκρυμμένον. Καὶ ὅμως,.. καὶ ὅμως ἀναζητεῖται κεῖνος εἰς τὰ τεράστια ἀποτυπώματα. Ὡς νὰ ἐπάτησε γίγας πλασθεὶς ἐκ μυρίων ψυχῶν. Αὐτόματο περιεπάτει πάλιν ἡ Ἀνθρώπινη Ἱστορία καὶ ἄφηκε χνάρι· τὸ βλέπεις καὶ συνάμα τὸ ἀκοῦς: Ἕν-δύο, ἕν-δύο, ἕν-δύο, φωνάζουν εἰς τὴν γραμμὴν παραγωγῆς, φορῶν τὴν μάσκαν του καθείς. Ἕν-δύο, ἕν-δύο… Διὰ νὰ διαφύγουν τῆς ἐξεγέρσεως, τοὺς ἔχουν ἀκόμα νὰ δουλεύουν ρυθμικῶς. Ἀλλιῶς… (Ἕν-δύο, ἕν-δύο…)

Ἔχω ἔνα ὄνειρο! (Πῶς γεννοῦν τὰ ὄνειρα τὰ ἀνάστροφά τους; Πῶς πλάθουν τὰ ὄνειρα τοὺς ἰδίους τους τοὺς ἐφιάλτας;) Παραληρεῖ τὸ πλῆθος -μεθεῖ, ὁραματίζεται τὴν ἡδονὴν ἄλλης ἐποχῆς, καὶ ἡ ἐξοχὴ τῆς πατρίδος μου — ἤρεμη, ἁπλῆ, τερπνή – δέν ἀντηχεῖ· μένει εἰς τὴν ἄχρονον παρουσίαν της. Πέραν τῆς κοιλάδος ἀναβαίνει ἀκόμη καπνὸς παλαιᾶς βιομηχανικῆς ἐπαναστάσεως -ἐξεπεράσθη καὶ αὐτή, ἐξέπνευσε εἰς τὰς χεῖρας τῆς κόρης της. Ἐγεννήθην πολίτης Μεγάλης Πόλεως, ἀλλὰ τῷ ὄντι πλέον μικροτάτης εἰς ἔκτασιν καὶ δύναμιν: μετροῦν εἰς τὸν χῶρον τώρα, ἐγὼ μετρῶ τὸν χρόνον τότε, τώρα, εἰς τὸ μέλλον καὶ συνθλίβομαι ἐπὶ σημείου. Ἀκόμη κ’ ἐκεῖ — ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς — ὑπάρχω καὶ χωρῶ τὸν χῶρον τους καὶ ἔτι περαιτέρω. Ἐταξίδευσα πρὸς δυσμάς· ἀληθῶς δὲν ἄφηκα ποτέ τὸν τόπο μου, ἀλλὰ ἐταξίδευσα. Ἔφθακα εἰς πολιτείας ἑπταλόφους, καπιτώλια, μνημεῖα δολοφονημένων πριγκίπων, ὡς ἐκεῖνο τὸ ἄγαλμα τοῦ προφήτου-μαχητοῦ μὲ τὰς χιλιάδας τῶν ἐντολῶν καὶ μὲ τὴν μίαν του ἀνάσαν. Ἐξέπνευσε κ’ ἐκεῖνος ἱδρύων πολιτείαν.

Ἐταξίδευσα πρὸς ἀνατολάς. Γοητεία! Συνέλαβα ἑαυτὸν νὰ θέλγεται. Μυστήρια ἀπύθμενα ἐντὸς τῶν ἀνθρωπομαζῶν· ὅλα τους ὑποτεταγμένα, ἄμορφα, ἀσπόνδυλα κ’ ἕτοιμα διὰ τὴν μετάβασιν πέραν τοῦ ἐπέκεινα. Ἀλίμονο! Τόση σοφία μὲ τόσην πτωχείαν ἀντάμα. Ἀλίμονο,.. ἀλίμονο… Καὶ τὰ πλοῖα τῆς Δύσεως καὶ τὰ πετούμενά της προσαράσσονται, προσεδαφίζονται: ἐσκόρπουν θάνατον καὶ πλέον συνεμάχησαν μετὰ τοῦ ἐκεῖ θανάτου. Καὶ τὰ πουλάκια κελαηδοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς πατρίδος καὶ τὰ τσακάλια μὲ ἐπισκέπτοναι ἀνελλιπῶς· οὐρλιάζουν εἰς γλώσσας ἀκαταλήπτους, καὶ ταύτας ἀκόμα ἀθῴας.     

Στὶς κατηγορίες: Πεζά
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-