Προτροπή

Ὅπου σᾶς βρίσκει τὸ κακὸ κι ὁπου θολώνει ὁ νοῦς σας,
μὴ μόνο μνημονεύετε ἐκείνους τοὺς ἀξίους
τῆς γλώσσας τῆς Ἑλληνικῆς· νὰ παίρνετε μολύβι
καὶ στὸ χαρτὶ νὰ βάζετε, τὰ πάντα νὰ μετρᾶτε·
νὰ στήνετε σωστά τὸ ἀφτί, τὴ μουσική τους ὅλη –
τοῦ ἤχου νὰ νιώσετε βαθιά τὸ νόημα καὶ τὸ κάλλος.
Καλά εἰναι τὰ μνημόσυνα μὲ τὸ γλαυκὸ στὰ χείλη,
ἀλλὰ τὸ βάμμα τοῦ γλαυκοῦ ἀκόμα ζῶν καθαίρει.
Καὶ τότε θὰ αἰσθανθῆτε σεῖς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος
τὴ φοβερὴ τὴν κίνηση καὶ τὴ δική σας ρώμη.
Καὶ τότε μή τρομάζετε, τὸ νέο σὰν προβάλῃ·
θἄχετε ἤδη τὸ ὄργανον νὰ τὸ ὑποδεχθῆτε.

Στὶς κατηγορίες: Δεκαπεντασύλλαβοι Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-