Ρουφῖνος, «Τὸ φίλημα τῆς ἑταίρας Εὐρώπης»

Εὐρώπης τὸ φίλημα, καὶ ἢν ἄχρι χείλεος ἔλθῃ,
ἡδύ γε, κἄν ψαύσῃ μοῦνον ἄκρου στόματος·

ψαύει δ’ οὐκ ἄκροις τοῖς χείλεσιν, ἀλλ’ ἐρίσασα
τὸ στόμα τὴν ψυχὴν ἐξ ὀνύχων ἀνάγει.

Anthologia Graeca V 14

Γιὰ τὸν φίλο Χρῆστο

Φίλημα Εὐρώπης, κι ἂν ἕως τὸ χεῖλος ἐπάνωθε ἀγγίξῃ,
πόσον ἀλήθεια γλυκύ, κι ἄκρη στὸ στόμα ναὐρῇ·

μὰ ἄκρες στὰ χείλια δὲν βρίσκει μονάχ’, ἀλλ’ αὐτὴ πολεμάει:
κεῖθε τὸ στόμα ψυχήν κάτω ἀπ’ τὰ νύχια ζητεῖ.

Στὶς κατηγορίες: Ἀρχαία Γραμματεία Ἐλεγεῖα Μεταφράσεις Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-