Τείχη διπλᾶ

Ὀρθώνω καθημερινῶς τὰ τείχη διπλᾶ ὡς ἄλλος Καῖσαρ καὶ dictator perpetuus τοῦ δικοῦ μου βίου: ἕνα γιὰ τὸν ἐχθρὸ τὸν ἐξωτερικὸ κι ἀναμενόμενον· δεύτερο γιὰ τὸν ἐχθρὸ τὸν ἐσωτερικὸ κι ἀπρόβλεπτον. Στὰ δύο, λοιπόν, οἱ λεγεῶνες τῆς διανοίας μοιρασμένες: Οἱ λεγεωνάριοι πλάτη μὲ πλάτη· οἱ μὲν γυρισμένοι πρὸς τὶς ἐνισχύσεις ποὺ θὰ ἔλθουν ἀπὸ μακριά νὰ σπάσουν τὸν κλοιό· οἱ δὲ μὲ βλέμμα ἄγρυπνο ψηλὰ στὴν ἀκρόπολη τοῦ νοῦ· τὴν ἔχουν κυκλώσει κ’ ἐποπτεύουν κινήσεις, συγκινήσεις καὶ σκέψεις μυστικές. Ἀναρωτιέμαι πάνω ἀπὸ τὸν χάρτη τῶν ἐπιχειρήσεων πόσο ἀλήθεια θ’ ἀνθέξουν ὅλοι τους, γιὰ νὰ μήν ἑνωθοῦν τὰ ἔξωθεν χυδαῖα μὲ τὰ ἔσωθεν φοβερά, γιὰ νὰ παραμείνω ἡγεμὼν τοῦ ἑαυτοῦ μου.

Στὶς κατηγορίες: Στοχασμοί

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
10/10/2019· 2η ἐπεξεργασία: 21/11/2019· 3η ἐπεξεργασία: 01/10/2020· 3η ἐπεξεργασία: 18/02/2021.
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-