Τελεσιδικία

Στὸν Β΄ Παγκοσμίο Πόλεμο, μές σὲ στρατόπεδο συγκέντρωσης, τρεῖς Ἑβραῖοι βαθεῖς γνῶστες τῶν Γραφῶν, ἀπεφάσισαν νὰ δικάσουν τὸ Θεό. Ξεκίνησαν νὰ κρίνουν ὅλη Του τὴ στάση κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου: Πῶς ἄφησε τὸ λαό Του τὸν περιούσιο ἀπροστάτευτο κ’ ἕρμαιο τῶν βουλῶν ἑνὸς ἀθέου — ἀκόμα χειρότερα: — ἀντίθεου καθεστῶτος;.. Γιατί κανείς δὲ διαμαρτυρήθηκε τὴν ὥρα ποὺ ὤφειλε; Γιατί δὲν ἔστειλε προφήτη, ὅπως παληά, νὰ προειδοποίησῃ τοὐλάχιστο γιὰ τὰ μελλούμενα, ὥστε οἱ θεοσεβεῖς νὰ σωθοῦνε;

Ἀπὸ τοὺς τρεῖς, κανείς δὲ βρῆκε τὸ κουράγιο ν’ ἀναλάβῃ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ Γιαχβέ· ἦταν μιὰ δίκη μονάχα μὲ  κατήγορους  καὶ μ’ ἕνα Πρόεδρο ἐξίσου Κατηγορούμενο.  Κατεγράφησαν λεπτομερῶς οἱ «ἀνομίες» τοῦ Ὑψίστου καὶ ζυγιάστηκε ἡ πράξη Του νὰ μή τιμήσῃ τὴ Διαθήκη.

Ὁ Κατηγορούμενος, ὕστερ’ ἀπὸ μεγάλη περίσκεψη καὶ μὲ διάχυτη πικρία, κρίθηκε ἔνοχος ἀπὸ τοὺς ἐνόρκους.

Ὅμως, παρέμενε ἕνα μεγάλο ζήτημα: Τί ποινὴ νὰ ἐπιβάλουν στὸν ἀτίμητο αὐτὸν ἀγῶνα καί, ἀφότου ἐκείνη ἐπιβληθῇ, πῶς θὰ βεβαιωθοῦν ὅτι θὰ ἐκτελεσθῇ. Γιατὶ ὁ Θεὸς εἶναι δίκαιος, μὰ ἡ Δικαιοσύνη του εἶναι διευθέτηση τῆς Πλάσης κι ὄχι τοῦ ἴδιου τοῦ Πλάστη. Στοχάστηκαν βαθιὰ καὶ διακήρυξαν στοὺς ὑπολοίπους κρατουμένους τὰ ἑξῆς:

Τίποτα δὲν ἐπιβάλλεται στὸν Κύριο, γιατὶ Αὐτός εἰναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἐλεύθερος καὶ ἀδέσμευτος! Μᾶς ἀπομένει μονάχα νὰ  προσευχηθοῦμε  -ὄχι γιὰ τὴν ὅποια καταδίκη Του, γιατὶ θἆταν σὰ νὰ προσευχόμαστε σ’ Ἐκεῖνον νὰ δείξῃ ὑπακοὴ σ’ ἐμᾶς καὶ τότε… θὰ  βλασφημούσαμε! Ὄχι, δέν εἴμαστε βλάσφημοι ἀκόμα καὶ τὴν ὥρα τοῦ θρήνου. Ὁπότε, ἀπομένει στὴν προσευχή μας νὰ μουρμουρίζουμε συνεχῶς τὰ ὀνόματα τῶν νεκρῶν -νὰ ὑπενθυμίζουμε πόσοι ἀθῷοι πέθαναν -νὰ ψιθυρίζουμε θυμωμένα τὴ λύπη μας. Καί, λίγο προτοῦ πεθάνουμε κ’ ἐμεῖς, νὰ δηλώσουμε μὲ παρρησία πὼς ἕνας ἀκόμα κατήγορος χάνεται ἀπ’ τὸν Κόσμο. Ἡ καταδίκη Του θἆναι ἡ διαρκὴς κατηγόρια ἑνὸς κόκκου ἐλάχιστου. Ἀκόμα καὶ ἂν τὸν ἀφανίσῃ, θὰ γνωρίζῃ πὼς ὁ κόκκος ὀρθά ἐξεγέρθηκε ἐναντίον Του καί, μές στὴν Ἄπειρη Συνείδησή Του, αὐτὸ δέ γνωρίζουμε ἂν θὰ τὸ ἀντέξῃ. Ποιός ἀλήθεια ξέρει τί συμβαίνει σὰ δύο Ἄπειρα ἀντιμάχωνται; Μὰ ἔχουμε πίστη πὼς θὰ νικήσῃ ἡ Συνείδησή Του! Ἔχουμε πίστη, Κύριε, πὼς θὰ νικηθῇς στὸ τέλος ἀπὸ τὸν Ἑαυτό Σου! 

Στὶς κατηγορίες: Πεζά

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
15/05/2017· 2η ἐπεξεργασία: 13/02/2019· 3η ἐπεξεργασία: 14/05/2020· 4η ἐπεξεργασία: 29/09/2020.
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-