Τραγικὴ εἰρωνεία

Ἐλπίζουμε οἱ ταλαίπωροι γιὰ μιά στιγμὴ εὐτυχίας:
νὰ φτάσῃ, ἐπιτέλους, ὁ καιρὸς καὶ νὰ λυθοῦν τὰ πάντα!
Λές κ’ εἶν’ ἡ ζήση μας αὐτὴ μιὰ γραμμικὴ πορεία·
σὰ νἆν’ ἐργάκι τοῦ σωροῦ γιὰ νὰ περνάῃ τὸ βράδυ·
θεναὔρῃ κ’ ἡ πλοκὴ τὴ λύση της –θὰ πέσῃ ἡ αὐλαία!..
Μὰ ἀκόμα καὶ τὰ θέατρα δὲν ἔχουν πιὰ αὐλαία:
Γυμνή, ἀδέκαστη ἡ Σκηνὴ ξανοίγεται μπροστά μας·
κι ὅσα κι ἂν λέν οἱ κωμῳδοί, στὸν ἄδειο χῶρο πίσω
σφυρίζουν καὶ διπλώνονται τῶν Ἐρινύων τὰ φίδια.

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
13/05/2018· 2η ἐπεξεργασία: 05/04/2019
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-9 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-