Τὸν χρόνον ὑποπτεύων

Καίτοι ἐν τῷ χρόνῳ, τοῦ χρόνου φυὴν ἐξετάζων ἐν στάσει.
Φύλλον εἰς φύλλον χλωρόν, νὺξ ἐφ’ ἡμέρας καινῆς,

κύκλος ἐπάμερος, ἄστρων πορεία, πνοὴ καὶ στιγμή του,
σύμπαν κ’ αἰὼν ἐς ἀεί, θλῖψις ἐτέων κενῶν,

λάμψις καὶ ζέσις καρδίας διάχρονοι. Οἶκος θυμοῦ του
πλήρης εἰκόνων φυγῆς -αἴσθημα πάντων κοινόν:

ῥοῦς τῶν ὑδάτων τὸ κάτοπτρον κ’ ἔσοπτρον ἵσταται βίου.
Ἔμαθεν ὑπομονήν, ἔζησεν πλέον τὸ φῶς.

Ἄτρομος περιγελᾷ τὰς ἐκρήξεις ἐπέων κ’ ἐμβαίνει
κοίτῃ ἰλαροῦ ποταμοῦ δὶς καὶ ἀπειράκις αὐτῇ.

Στὶς κατηγορίες: Ἐλεγεῖα Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-