Τῆς ψυχῆς μου ἡ ἐποχή...

…δέν ἀκούει τὸν καιρό:
Μπορεῖ νἆν’ καλοκαιριά,
ἴσως πνέῃ καὶ βοριᾶς,
ἄνοιξης νὰ φέγγῃ φῶς,
καὶ πεσμένα φύλλα ἐκεῖ.
Ὅμως, πάντα τοὺς καιρούς –
ὅλο ἐκείνους τραγουδᾶ.
Κ’ οἱ καιροὶ δὲν πᾶν κοντὰ
στὸν ἐτήσιο καιρὸ
καὶ στὶς ἕξεις τῶν πολλῶν.

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-