Ἀνακαίνιση

Ἔδωσε μιὰ γροθιά στὰ στήθια του· 

μεμιᾶς γκρέμισε χαμοκέλες ἑτοιμόρροπες

που πιάναν χῶρο χρήσιμο μέσα στὰ σωθικά

κρύβοντας τὴ θέα ἀπ’ τοὺς ναοὺς τῆς ἀγάπης-

 

σκέφτηκε: «Καιρὸς τοῦ καθελεῖν

 

Ἔφτειαξε πλακόστρωτα δρομάκια

πάνω στὰ γκρεμίδια καὶ σπίτια μὲ βεράντες

ποὺ τὰ λουλούδια κεῖ τὸν ρένανε μὲ πέταλα,

ὅταν ἀπὸ τὸ νοῦ τραβοῦσε στὴν καρδιά,

στὰ θεόρατα κωδωνοστάσια· σὰν εἶχε πιὰ τελειώσει,

 

σκέφτηκε: «Καιρὸς τοῦ οἰκοδομῆσαι

 

«Τοῖς πάσιν χρόνος, ψυχή μου,..

κι ἂς βροντοῦν οἱ καμπᾶνες

πένθιμα στὰ σοκκάκια:

Ματαιότης ματαιοτήτων!..

Κι ἂς ἂκούγωνται κανόνια:

Καιρὸς πολέμου καὶ καιρὸς εἰρήνης

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-