Ἀτάσθαλοι ἀγγελιῶται

Ἴδε Ὁμηρικὸν Ὕμνον πρὸς Ἑρμῆν (Δ΄)

Τότε ἀτασθάλως «μηνύματα» φθάνουν ὁλοῦθε στ’ ἀφτιά μου,
ὅταν ἀκούω τὰ μπάμ μπούμ τῶν «στομάτων»-μυαλῶν.

Κλείνω τὴ μύτη, ἀνάσα βαστάω καὶ φεύγω μακρόθεν
νὰ ἔχω μιὰ θέση καλή, γρήγορη διαφυγή.

Στὶς κατηγορίες: Ἐλεγεῖα Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-