Ἐρωτικόν

[Ἐκ τῆς Καταβάσεως.]

Ὅμως ἡ σάρξ του πονεῖ καὶ συσπᾶται ἀντιδρῶσα εἰς τοὺς κτύπους:
ἄγρια τὰ ὕδατα ἐκτὸς πλοιαρίου καὶ σώματος, ὁ ἥρως
μέσον του εὑρίσκεται καὶ κυβερνήτης κουπίον τραυάει.
Νήμω νηὸς πλοηγὸς ὡς καὶ Οὐδεὶς καὶ τοῦ Κύκλωπος ὁ Οὖτις·
ὄμμα των ἔτι ἐν τῇ κάρᾳ τὴν ἄγκυραν βλέπει παθῶν του,
τὰς κεφαλὰς τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἐν ἀγρυπνίᾳ·
τοῦτο φυλάττει τὰς χώρας ἀνθρώπων ’νὰ μή κατακαύσουν.
Κάθηται κεῖ, συλλογεῖται βαθέως ’ν’ ἀνθέξῃ τὸ κῦμα.
Ὁ κυβερνήτης, ἡ λέμβος, κουπία-πηδάλιον -σύμπαν
ἕνα: αὐτός· ἐν ᾧ ἡ θάλασσα ὁλόθεν ’νὰ πνίγῃ τὴν χώραν.
Ὅλον μετρέει καὶ πάλιν μετρέει καὶ πάντοτε εὑρίσκει τὸν ἕνα:
κεῖνον, αὐτὸν τὸν περίκλειστον, μόνον εἰς καιρόν, ἐν τῷ τόπῳ.
Κεῖθεν τὸ μέλαν τὸ νέφος ἐφάνη· προβάλλει δευτέρα
νῆσος ὡραία εἰς τὸ βάθος· προβαίνει καὶ ἁπλώνει ’ν’ ἀγγίξῃ –
πόρον αὐτὴ προσπαθεῖ -συντροφίαν ὡς ’νὰ εὕρῃ βεβαίαν.
Αἱ περιπτύξεις σωμάτων ἐγείρουν ὑδάτων τὸ μένος,
αἱ ἀλαλαγαὶ τῶν κορμίων τὰς πλάκας τῆς Γαίας συντρίβουν.
Μάχη μεγίστη καὶ μάχη θνητῶν θεωθέντων εἰνε ὁ Ἔρως·
τῶν ἀρχαγγέλων τὰ τάγματα τὸν παροροῦν μετὰ δέους·
τῶν ἀσωμάτων οἱ νόες τὴν σκέψιν σιγοῦν μετ’ αἰδόος.
Τότε τὰ κύματα ὀρθοῦνται ὑψηλά· τοὺς ἐξωκεανίζουν·
κρύπτουν τὴν μίαν ἐκ τοῦ ἄλλου· κατάχλωρα στήθη τῶν λόφων
μετὰ σινδόνης καλύπτονται πλήρους τοῦ κλάματος καὶ ἅλμης:
Θύρα καὶ Θήρα ἠφαιστείων, κορμίων καὶ πόθων μεγάλων.
Τρίαινα! Τρίαινα ἐγείρει τὰ πάθη διὰ ὄχλον ἀνθρώπων.
Οἱ ἄνεμοι ἀσκὸν καινουργῆ ’δὲν γιγνώσκουν ’νὰ ἐμβοῦν καὶ ’νὰ σβήσουν.
Ἥρα κυνήγιον ἤρχισε πᾶσαν χαράν των ’νὰ πνίξῃ·
ἥρωα μέσον πελάγους ἐθέλει ’νὰ βλάψῃ ἡ ζηλόφθων.
«Ζῇ;», σκωπτικῶς ὡς ’νὰ ἠρώτα ἡ θεὰ τοὺς ναυτίλους τῶν πόθων,
«Μέγας ἐν βίῳ θνητῶν προχωρεῖ στρατηλάτης τοῦ πόνου;»
Θρῆνος καὶ κλάματα, πλοῖα-ζωαὶ ἠρημαγμέναι καὶ μόναι.
Φθόγγος θεσπεσιάων σειρήνων προσκρούει εἰς τὸ σκάφος,
καὶ ἡ ἱστοπέδη τὸ μέλος ἠχέει· δεσμά του ἀργαλέα
ἐλευθεροῦν τὸν ἀνώνυμον ἥρωα ’νὰ συνεχίσῃ.
Ὕμνον ὑψίφωνον ᾖσαν καὶ μέγαν· ἡ ἀνάσα του ἐπνίγη
ἐπὶ τοῦ πρώτου τοῦ τόνου ἐκ παρτίτης κελύφους θαλάσσης·
ἔσπασε μία στροφὴ τοῦ καυκάλου, κ’ ἐφάνη ἀστερίας
ἐκ τοῦ σπηλαίου ’νὰ κλείσῃ τὸ χάσμα, ’νὰ σώσῃ τὸν ἥρων.

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-