Ἐσωτερικὴ Γεωμετρία

Δέν ἠδύνατο νὰ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του· ἦτο βαθυτάτη καὶ ἀνομολόγητος οὐχὶ λόγῳ ἐλλείψεως θελήσεως ἢ ἀδυναμίας διατυπώσεως· ἡ ἴδια ἡ γλῶσσα δέν τοῦ ἔδιδε — εἰς ἐκεῖνον ἐν πάσῃ περιπτώσει — τὸ ὄργανον ἐκφράσεως! Αἱ λέξεις δέν ἐπαρκοῦσαν· ἀνέβαινον ὡς ἄκαμπται κλαγγαὶ εἰς τὴν συνείδησιν αὐτοῦ, τοῦτ’ ἔστιν: ἦχοι καὶ ἔννοιαι ἀκατάλληλαι διὰ τὴν λεπτοφυῆ του αἴσθησιν ἥτις τὸν διακατεῖχε καὶ τὸν ἐδυνάστευε.

Ἐσκέφθη πρὸς στιγμὴν τὴν ἀρχαίαν ῥῆσιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ του προπάτορος: Τριῶν τούτων ἕνεκα χάριν ἔχειν τῇ Τύχῃ: πρῶτον μὲν ὅτι ἄνθρωπος ἐγενόμην καὶ οὐ θηρίον· εἷτα ὅτι ἀνὴρ καὶ οὐ γυνή· τρίτον ὅτι Ἕλλην καὶ οὐ βάρβαρος. Καί, μολονότι εἶχε καί τὰ τρία ἀγαθὰ τῆς Μοίρας καὶ ἐγεωμέτρει ὁμοίως τοῦ ἀρχαίου, τὸ κενὸν παρέμενε δυσαναπλήρωτον καὶ κρημνῶδες.

Ἤρχισε νὰ ἐνθυμῆται τὴν πορεία ἕως τοῦδε. Εἰς τὸ σχολεῖον ἔλεγον αὐτῷ: «Μάθε νὰ ὑπακοῦς!» καὶ ἔμαθε. Εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς σταδιοδρομίας: «Μάθε νὰ διατάζῃς!» καὶ ἔμαθε. Ἕως ὅτου ἐγεωμέτρησε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ:

Πᾶσα ἕλξις καθίστατο κύκλος·
πᾶν πένθος εὐθεῖα ἐκτεινομένη ἐπ’ ἄπειρον·
εἰς πᾶσαν τεθλασμένην, τὸν κατέτρωγε
δυσθεώρητον ἄλγος.

Τότε, χαώδης διαπίστωσις ἐξυφάνη εἰς τὰ ἀκρώρεια τῆς συνειδήσεως αὐτοῦ:

Ἀγάπη ἐστι
ἧς μέρος οὐθέν.

Ἐδάκρυσε -ἦτο εὐσυγκίνητος. Ἐνεθυμήθη καὶ ἄλλα πολλά. Ἔκλαυσε καί, καθὼς ἥρπαξε τὸ κρυσταλλωμένον δάκρυόν του, διέγνωσε συνταρακτικὴν ἀλήθειαν: Ἦτο συμμετρικόν, σχήματος  κανονικοῦ καὶ ἰδιαιτέρας εὐμορφίας.

Ἀκόμη καὶ τοῦτο ἔκρυβε ψιχίον τῆς ψυχῆς αὐτοῦ.

Στὶς κατηγορίες: Πεζά

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
24/02/2015· 2η ἐπεξεργασία: 11/01/2020.
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-