Ἐσύ! Ἐκεῖ!

Ἐσύ! Ἐκεῖ! Ὁ σοβαρός, ὡς τοὺς ζυγίζεις μόνους.
Ἐσύ! Ἐκεῖ! Ὁ σκεπτικός, καθὼς τοὺς βλέπεις πλήθη.
Ἐσύ! Ἐκεῖ! Ὁ νουνεχής, καθότι νοιώθεις ὅλους.
Ἐσεῖς! Ἐκεῖ! Σταθῆτε καὶ γυρίσατε νὰ ἰδῆτε.
Θὰ μείνετε, σᾶς ἐρωτῶ, εἰς γέλωτα καὶ κλάμα;
Ἐσεῖς! Ἐκεῖ! Οἱ πάμπολλοι καὶ πάντοτε οἱ ὀλίγοι.
Ἐσεῖς! Σᾶς λέγω! Ὅλοι ἐσεῖς! Τοῦτ’ ἔστιν, ὁ ἕνας πάλιν
ἐγώ, ἐδῶ, παρὼν καὶ ζῶν, ὁ λέγων καὶ ὁ πράττων.

Στὶς κατηγορίες: Δεκαπεντασύλλαβοι Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
14/01/2019· 2η ἐπεξεργασία: 04/02/2020· 3η ἐπεξεργασία: 25/11/2021.
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-