Γλυκὸς καφὲς καὶ γέλια

Ἕνας καλός καφὲς στοῦ μπαλκονιοῦ τὴν ἄκρη:

Πόσες φωνὲς καὶ πόση ὀργὴ θαχα γλιτώσει;..

Γλυκό νὰ κέρναγα καφὲ σὲ λόγο σκάρτο  –

γέλιο πλατύ-λαμπρό, στὸ πονηρό τὸ βλέμμα.

Κι ἂς νόμιζαν πὼς ὅλα,.. ὅλ’ αὐτοί τὰ πῆραν·

πὼς κέρδισαν μὲ τὰ πολλά τους τὰ τερτίπια·

ὅλο τὸ Σύμπαν πὼς κρατᾶν στὰ δυό τους χέρια –

νύχτα μεγάλη ἀτέλειωτη καὶ πένθιμ’ ἄστρα.

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
22/4/2016, δεύτερη ἐπεξεργασία: 21/12/2018
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-