Ὁ κύριος αὐτόκλητος

«Θὰ σοῦ εἰπῶ πῶς νὰ τὰ εἰπῆς ν’ ἀρέσῃς», ἐπρότεινε ὁ αὐτόκλητος «διδάσκαλος» ποὺ ποτέ δὲν κατέφερε οὔτε νὰ τὰ εἰπῆ οὔτε ν’ ἀρέσῃ, ἐν ᾧ πάντοτε τὰ ἔλεγε καὶ τὰ ἤλλαζε ὅπως τὰ ἤθελαν προσποιούμενος μάλιστα ὅ,τι τὰ λέγει ἀλλιῶς -ὁ μπαγαπόντης. Συλλέγων βιβλία ἐνόμιζε ὅτι γνωρίζει καὶ τὴν τέχνη των, καταγράφων στίχους ἐπίστευε ὅτι πρωτοπορεῖ διὰ τῆς παραχαράξεώς των· τὸ κενὸ εἶναι πρωτοπόρο, ὅπως εἶναι καὶ κάθετί ἄλλο· τὸ κενὸ σύνολο ἔχει τὴν μοναδικὴν ἰδιότητα νὰ συναληθεύουν ὅλες οἱ ἰδιότητες γιὰ τὰ στοιχεῖα του, δηλαδὴ γιὰ τὸ ἑξῆς κανένα. Ὁ αὐτόκλητος ἦτο ἕνα τίποτε μεταμφιεσθὲν σὲ κύριον κανένα: ἠλήθευε διὰ τὸ πρόσωπόν του καὶ ἡ ἰδιότης ὅτι ἦτο τὸ ἅπαν χωρίς νὰ κοπιάσῃ καθόλου· ἀπετέλει τὴν πεμπτουσία τῶν κρινόντων δειλῶν ἀγνοουμένων διανοουμένων τοῦ τόπου, τῶν ἀσυσχετίστων μὲ τὴν τῷ ὄντι λογιωσύνη.

Στὶς κατηγορίες: Κριτική Πεζά

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
07/10/2021· 2η ἐπεξεργασία: 21/03/2022.
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
-