Ὕστατη δέηση

Μονάχος κ’ ἔρημος, περίτρομος
καὶ κυκλωμένος ἀπ’ τὴ φύση του,
ὅλο παρακαλάει ὁ ἄνθρωπος
μιὰ γοητεία ἄγνωστη ἄπιαστη –
τὴν πλημυρίδα τοῦ Σύμπαντος:

Κόσμε μεγάλε κι «ἄσωστε», νἀρθῇς στὰ συγκαλά σου!
Κόσμε μεγάλε κι «ἄσωστε», τὴ θέση ποὔχεις συλλογίσου!
Ἀλλιῶς θενἄρθω ἐγώ «σωτήρας» σου, νὰ βάλω κάποια «τάξη».
..

Στὶς κατηγορίες: Ποιήματα

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
11/10/2017· 2η ἐπεξεργασία: 10/10/2019
Μου αρέσει!     Κοινοποιήστε
Διέλευση: Προσωπικὸ ἱστολόγιο τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου
© 2015-20 Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος Ἐκδόσεις ΘΑΠ
-