[Ἐμπνευσμένο ἀπ’ τοὺς στίχους τοῦ τραγουδιοῦ: Child in time τῶν Deep Purple (Deep Purple in Rock, 1970).]
Παιδάκι μές στὸ Χρόνο,
ἐσὺ θὰ βρῇς τὸ δρόμο,
τὸ τρίστρατο ἐκεῖνο
γιὰ τὴ γλυκειά Κακία
καὶ γιὰ τὴν Ἀρετή.
Γιά δές τον τὸν Τυφλό:
Γαζώνει ὅλο τὸν κόσμο.
Κι ἁρπάζει ὁ Χάρος
ἀπ’ τὸ νεκρό πουκάμισο
γιὰ ὀβολοὺς κουμπιά.
Ἂν ἤσουν κάνας πονηρός,
— καί, θέ μου!, πρέπει νάσουν —
σὰ δέ χτυπήθηκες κ’ ἐσὺ
ἀπὸ τὴ σιδερένια ἀστραπὴ
ποὺ σκάλισε τὸ διπλανό,
τὰ μάτια νὰ σφαλίσῃς,
νὰ σκύψῃς τὸ κεφάλι,
ὁ Θάνατος νὰ μή σὲ βρῇ
ἔτσι π’ ὁρμάει ἄπληστα
σὰν ἔστριψε στὸν τοῖχο.
