Ὅτ’ ἔδοξας αὐτὸς σὺ μόνος
σφόδρα δήσαθαι ἐφ’ ἱστοπέδῃ
μετὰ χειρῶν ὀπίσω,
ὑπήντησες μετ’ ἁλυσίδων
σφικτῶν περὶ σαυτῷ κορμίῳ
καλέσματι σειρήνων,
τότε ἠθέλησάς γε ὄντως
ἰδεῖν κἀγγίσαι τῇ Ἰθάκῃ
καὶ ἀγκαλίζεσθαι Ἀγάπην·
ὅλως δι’ ὅλου τότε ἤσθου
πόσον αὐτόβουλα δεσμά σου
ἀποδεσμοῦσι νόον.
