Δὲν ἤθελα -ἁμάρτησα!..
Δὲ δείλιασα -«ξαστόχησα»!..
Τὸ γράμμα μου τὸ πάτησα:
Νὰ μήν ἀκούσω, ὕστερα,
πὼς ἔπραξα ἀσυγχώρητα:
ἐγώ, ὁ ἀναμάρτητος,
τὸν ἄλλονε πὼς διέγραψα.
Νὰ μήν ἀκούσω, ἔπειτα..-
νὰ μή μοῦ μείνῃ κρῖμα!
Καί, νά!, τὸ κρῖμα ἔμεινε
κι ὁ φίλος δέν ἐσώθη…
